Χρυσή Αυγή: To ιδανικό εργαλείο για να επιβληθεί βία και νοθεία στις εκλογές της Κυριακής (άρθρο)

Posted on Μαΐου 2, 2012

0




Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Διαβάζουμε στο σάιτ της ΧΑ:

«Δηλώστε συμμετοχή στις κινητές ομάδες περιφρουρήσεως του εκλογικού αποτελέσματος ή για εκλογικοί αντιπρόσωποι.»

http://xryshaygh.wordpress.com/2012/04/30/%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%80%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%86%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%82-%CF%80/

Eπίσης:

«Πρέπει να διαθέτουν όλοι οι Εκλογικοί Αντιπρόσωποι κάθε περιφέρειας τα τηλέφωνα της άμεσης επικοινωνίας (καθώς και τα εναλλακτικά), όπως επίσης να έχουν διαθέσιμο το Σχέδιο Αντίδρασης (και ειδικότερα σχετικά με το ποιοί Συναγωνιστές πρέπει να ενημερωθούν άμεσα για την κάθε «περίεργη» κατάσταση που τυχόν θα εντοπισθεί

http://xryshaygh.wordpress.com/2012/04/27/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%83-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CF%83-%CE%B7-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CE%B7-%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%B1/#more-110874

H Ακροδεξιά είναι το επιχρυσωμένο δεκανίκι του καταρρέοντος συστήματος. Το μασκάρεμα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα από νεοναζιστική ομάδα σε κοινωνικά και πολιτικά αποδεκτό φορέα πρότασης εξόδου από την μεθοδευμένη ιδιωτικοποίηση μιας χώρας είναι μια διαδικασία που έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Αυτά βέβαια είναι γνωστά σε όλο το φάσμα της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου που μοιάζει να μάχεται μόνος αλλά και ταυτόχρονα αποκομμένος συνειδητά ενάντια στο Νεοναζισμό. Η αποτυχία ανάσχεσης αυτής της διαδικασίας καταδεικνύει την αναποτελεσματική επιλογή των μέσων και της τακτικής των χώρων που προσπάθησαν να την ανακόψουν. Οι ιδεολογικές ερμηνείες υπονόμευσαν μια κοινή μαζική δράση ενάντια στο Ναζισμό και το Νεοναζισμό. Θα μπορούσε ο αντίλογος να είναι ότι εδώ είχε γίνει σχεδόν πιστευτό ότι έχουμε κατακτήσει τουλάχιστον την καταδίκη του ολοκληρωτισμού, πώς να γίνει αντιληπτό ότι η ίδια αυτή πλάνη είναι που δημιουργεί τις συνθήκες για την αναβίωσή του; Πρόκειται για μια αυταπάτη που με μεθοδευμένες δόσεις εφησυχασμού επέβαλε στην κοινωνία άρα σε μεγάλο βαθμό και στους παραδοσιακά αντιφασιστικούς χώρους ένα ερμαφρόδιτο και υβριδικό κράτος με φυσική ροπή στον ολοκληρωτισμό.

Το σημείο που σαν αντιφασίστες αφήσαμε στην τύχη του ήταν και το πιο κομβικό: Ο αντιφασισμός και ο αντιναζισμός είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας και όχι «υπεργολαβία» με αυτοανάθεση πολιτικών χώρων. Φυσικά και αυτό ακόμα είναι κατανοητό στα πλαίσια μιας ιστορικής εξέλιξης και πορείας που τοποθέτησε τους ελευθεριακούς χώρους στο περιθώριο μια και ο ρόλος τους δεν έμοιαζε απαραίτητος σε μια κοινωνία χειραγωγημένη στο να πιστεύει ότι ζεί ελεύθερη έχοντας νικήσει ναζί και δικτατορίες. Αποτέλεσμα, η ανάπτυξη ενός ιδεολογικού ελιτισμού απέναντι στις μάζες των εφησυχασμένων μικροαστών αλλά και μιας ψευδαίσθησης πολυτέλειας ότι μέσα σε αυτές τις συνθήκες υπάρχει το περιθώριο για ιδεολογική ζύμωση συγκρουσιακού τύπου όχι όμως και ουσίας. Η κορύφωση αυτού του κλίματος δεν μπορεί να αποτυπωθεί καλύτερα παρά στις συγκρούσεις μεταξύ ΠΑΜΕ και αντιεξουσιαστικού κι όχι μόνο χώρου τον Οκτώβριο. Άλλα δείγματα υπάρχουν επίσης. Η αποχή από τις αντιφασιστικές πορείες του τελευταίου διμήνου ολόκληρων χώρων που θα τις μαζικοποιούσαν και θα απέφεραν αποτελέσματα είναι αποτέλεσμα της ίδιας συγκρουσιακής ζύμωσης και καχυποψίας το λιγότερο. Κι όμως, ένα φεστιβάλ στον Άγιο Παντελεήμονα θα ήταν μια μεγάλη νίκη προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας. Προσοχή! Δεν κρίνεται κανένας. Ο καθένας με την αντίληψή του και το χώρο του. Το ότι η αντιναζιστική δράση σε αυτά τα πλαίσια δεν είναι συντονισμένη μοιάζει φυσιολογικό όσο και αν θα έμοιαζε τώρα περισσότερο λογικό από ποτέ μια κοινή ανοιχτή συνέλευση που θα έλυνε άμεσα το πρόβλημα. Αλλά για αυτό χρειάζεται να συντρέχουν και άλλες προϋποθέσεις που τώρα ίσως αρχίζουν να χτίζονται. Το συμπέρασμα πάντως είναι ότι αν απεχθάνεσαι να μιλήσεις με τον μικροαστό ακόμα κι όταν αυτός δείχνει να μπαίνει με τη σειρά του σε μια διαδικασία αναθεώρησης, τότε δεν έχουν νόημα τα αντιφασιστικά φεστιβάλ και οι δράσεις αλλά παραμένουν συνταγές για εσωτερική κατανάλωση. Κι επίσης εκεί που έχεις πρόβλημα να του μιλήσεις εσύ δεν έχει κανένα πρόβλημα να του μιλήσει η Χρυση Αυγή και η ακροδεξιά. Όμως η αδρανής κοινωνία όσο είναι ο εχθρός σου άλλο τόσο μπορεί να γίνει κι ο σύντροφός σου ή έστω ο σύμμαχός σου.

Τέλος πάντων φτάσαμε στο σημερινό σημείο η Χρυσή Αυγή να εισάγεται μεθοδευμένα σε έναν ομολογομένως σάπιο θεσμό αλλά με την αντίληψη για την εξέλιξη της πολιτειακής πραγματικότητας και προοπτικής περισσότερο ανοιχτή από ποτέ. Όπως έχει γραφτεί από  κάποιον απλό blogger πρόσφατα  «σήμερα είναι η εποχή που έχουμε δικαίωμα να ονειρευόμαστε τα πάντα».

Σε κάθε περίπτωση εν κατακλείδι, θα διατυπώσω ένα συλλογισμό που πατάει πάνω σε όλα τα προηγούμενα σημεία που έβαλα. Ίσως κι ένα προαίσθημα, μπορεί κι εκτίμηση. Πιστεύω ότι την Κυριακή θα γίνουν οι εκλογές ενός συστήματος που έχει προσχεδιάσει την διάσωσή του με κάθε τρόπο διαστρέφοντας και χειραγωγώντας κλίμα και κοινωνία. Άρα δεν θα πρόκειται για μια ελεύθερη επιλογή. Στα πλαίσια αυτά και με δεδομένο το φόβο του κόσμου για νοθεία και τρομοκρατία το όλο σύστημα παίζει με αυτούς τους όρους με τρόπο μαεστρικό. Συνεχίζει να πριμοδοτεί τη Χρυσή Αυγή «προσχωρώντας» στο αντιναζιστικό μέτωπο μολύνοντας την αντιπροπαγάνδα που έχει αρχίσει συστηματικά εδώ και κάποιο καιρό έστω και διασπασμένος ο συνειδητά αντιφασιστικός χώρος της κοινωνίας. Έτσι όμως εμποδίζει εσκεμμένα την αποδόμηση της ακροδεξιάς και την ταύτιση της Χρυσής Αυγής με το ναζισμό.

Επιπλέον η εύλογη ανησυχία του κόσμου για νοθεία αυτών των αλλόκοτων έτσι κι αλλώς εκλογών, με την ενίσχυση της συγκεκριμένης φημολογίας είναι το καλύτερο έδαφος για να πατήσει και η «ανησυχία» ενός κόμματος που κατεβαίνει στις εκλογές. Το κόμμα αυτό που έχει εκφράσει ανοιχτά την ανησυχία του δεν είναι κάποιο άλλο παρά μόνο η Χρυσή Αυγή. Οι αναφορές στην αρχή του άρθρου από δύο ξεχωριστές ανακοινώσεις που έχουν ανέβει στο συγκεκριμένο σάιτ αποτελούν τεκμήρια: Μιλάνε ανοιχτά για συγκρότηση «κινητών ομάδων περιφρούρησης» και «Σχέδιο Αντίδρασης» με στόχο την εξασφάλιση της αποτροπής μιας πιθανής νοθείας.

Φαινομενικά αυτό μπορεί να δίνει την εντύπωση ότι η Χρυσή Αυγή φοβάται πως μπορεί να γίνει μια νοθεία σε βάρος της ακυρώνοντας την είσοδό της στη Βουλή και την πρώτη επίσημη κοινωνική νομιμοποίησή της μετά την είσοδο στο ΔΣ της Αθήνας. Ουσιαστικά όμως είναι η ιδανική προετοιμασία για την εξασφάλιση της ίδιας της νοθείας με τη συνοδεία βίας από τη Χρυσή Αυγή και τρομοκράτησης των πολιτών σε συνεννόηση με το σύστημα αν ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας υπερβεί τον εαυτό του την Κυριακή. Με την Αριστερά διασπασμένη και αφελώς κοιμώμενη έχοντας το νου της στη διασφάλιση μιας τυπικής νομιμότητας της εκλογικής διαδικασίας πιστεύοντας ότι «δεν θα τολμήσουν να κάνουν τίποτα» εννοώντας δυστυχώς μόνο το επίσημο κράτος ως την μόνη πιθανή πηγή κινδύνου, τον αντιεξουσιαστικό χώρο εκ φύσεως να απέχει συνειδητά από κάθε τέτοια διαδικασία και το μεγάλο δημοκρατικό κομμάτι της κοινωνίας σε διαδικασία μόλις αφύπνισης, έχουν δημιουργηθεί ήδη οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου.

Οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες αναδίδουν μια σιγουριά προφητικού τύπου για μια μεγάλη «δικαίωση» που έρχεται πολύ σύντομα, μια σιγουριά που υπερβαίνει τα όρια μιας επιτυχημένης κατάληξης της προεκλογικής τους προπαγάνδας και αγγίζει, σκιαγραφώντας αδρά, τα όρια μιας γενικευμένης και προσχεδιασμένης επίθεσης κατά των «αναρχοκομμουνιστών». Με βάση αυτά τα δεδομένα δεν υπάρχει για κανέναν, συμπεριλαμβανομένων και των κοινοβουλευτικών, αντιφασιστικό και ευρύτερα δημοκρατικό χώρο το περιθώριο εφησυχασμού, αντίθετα υπάρχει άμεση ανάγκη για ανακωχή, στοιχειώδη συντονισμό και επαγρύπνιση την Κυριακή. Την Κυριακή πρέπει όλοι να είμαστε οργανωμένα, συντροφικά και μαζικά στο δρόμο, στις γειτονιές και κοντά στα εκλογικά τμήματα – μιλώντας με την κοινωνία και όχι σαν προστάτες – κι όχι στα εκλογικά κέντρα ή στις φωλιές μας. Για όσους βρίσκουν το παραπάνω απλά ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας καλούνται να θυμηθούν ότι παρόμοια σενάρια επιστημονικής φαντασίας έχουν γίνει πραγματικότητα σε αντίστοιχες καταστάσεις στο παρελθόν. Ας μην πιαστούμε στον ύπνο για μια ακόμα φορά…

Ένα μέλος των Συλλογικοτήτων Λαμίας

Advertisements